Horen, Zien en Praten

gallery/logo-horen-zien-praten

over John

 

Zoals je in 'Over HZP' al hebt kunnen lezen: mijn naam is John.
Wie al verder heeft geklikt en de 'Blog' inmiddels gezien heeft, kan ook al weten dat het volledig 'John van de Rest' is, zoals ik me op internet noem.

Ik zeg expres: "zoals ik me noem" omdat dit ook niet mijn officiële achternaam is.

Op internet heet ik echter al zolang ik daar verkeer zo en dat wil ik graag zo laten.

Gegroeid vanuit de tijd waarin ik een 'clandestiene' radiopiraat was, als discjockey werkte en ik me later dus begaf in de 'Wereld Wijde Woestijn', heb ik deze naam gehanteerd en dat vind ik eigenlijk wel prettig.

In dit kader - wanneer we praten over mogelijk 'anonieme' gesprekken - is dit verder ook niet zo geweldig belangrijk.

Het feit dat ik mensen uitnodig in mijn eigen woning toont volgens mij voldoende openheid voor een vertrouwensrelatie.

En desnoods toon ik je nog mijn ID-kaart, voor de absolute werkelijkheid.

Mijn serieuze en enthousiaste bedoelingen zullen er niet meer of minder door worden...

 

Om me echt veel beter te leren kennen zou ik eigenlijk willen verwijzen naar de al eerder genoemde 'Blog'.
Onder de titel 'De Rest van het Avontuur' schrijf ik al vele jaren mijn columns, grappige nieuwtjes maar vooral de laatste jaren mijn uitvoerige artikelen (essays) over seksualiteit. Daarin heb ik werkelijk mijn hele figuurlijke 'rugzak' beschreven die in mijn leven is gevuld met ervaringen.

Gevoed door seksuele frustratie, intensieve pornoconsumptie en een moeizaam liefdesleven, heb ik de nodige 'avonturen' beleefd die mijn seksuele referentiekader hebben bepaald.

Ik heb dus van alles gedaan, geprobeerd en 'uitgevreten', wat mij uiteindelijk tot een geregistreerde 'zedendelinquent' heeft gemaakt.

Omdat ik door een gerechtelijke uitspraak in 2004 ben veroordeeld voor (opgetekend) "bezit en verspreiding van kinderporno", wat pas na 20 jaar zou kunnen verjaren, kan ik tot medio 2024 geen VOG krijgen en dus geen (officiële) 'ervaringsdeskundige' worden.

In de blog heb ik in de artikelen 'Anders - Wat is dat?' en 'Pedofilie - het document' uitvoerig beschreven wat ik heb gedaan en waarom ik tot op heden overtuigd ben dat ik onterecht ben veroordeeld.

Natuurlijk heb ik wel bepaald 'grensoverschrijdend gedrag' vertoond en ik heb gedurende enkele jaren kinderporno gedownload en een website gemaakt waarop ik een paar van dit soort afbeeldingen had geplaatst. Echter in een context van 'voorlichting' en het downloaden van kinderporno was in die tijd nog niet afgeschermd en dus heel eenvoudig te vinden.

Het was een naïeve misstap maar niet zodanig ernstig om daarvoor zo zwaar gestraft te worden.

Wat ik hieruit wel heb geleerd is dat de 'scheidslijn' tussen 'normaal' en 'abnormaal' arbitrair is.

Voornamelijk bepaald door de cultuur en ethiek van een maatschappij.

Een maatschappij waarin lang nog niet alle vormen van 'diversiteit' begrepen en dus geaccepteerd kunnen worden.

Natuurlijk bestaat er ook 'slechtheid', 'negativiteit' en 'onrecht' in de wereld!

Dat is in elke mens aanwezig.

Het gaat erom de balans in evenwicht te houden.

En dit is iets waar ik eigenlijk mijn hele leven wel een beetje mee bezig ben.

In de genoemde 'Blog' kun je vele artikelen vinden over diverse maatschappelijke onderwerpen, dus niet alleen over seksualiteit.

 

Op 5 oktober 2019 heb ik een nieuw artikel gepubliceerd in de Blog: 'Straffen maakt meer kapot dan je lief is'.
Hierin ga ik nog dieper in op de doelmatigheid van het strafrecht, in het bijzonder op straffen van 'zedendelinquenten'.

Daarin heb ik ook een nieuw document gelinkt wat ook voor HZP van belang is:

'Mijn Misdaad'

In dit document geef ik een compleet overzicht van mijn worsteling met seksualiteit vanaf mijn jeugd, mijn 'grensoverschrijdende gedrag' en de gevolgen van mijn straf voor de rest van mijn leven. Wie me echt wil leren kennen moet dit lezen!

 

Door mijn genoemde ervaringen en levensvisie heb ik eigenlijk altijd al begrip kunnen opbrengen voor mensen die 'anders' zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat feitelijk elk mens ook 'goed' is.

De balans kan soms zijn doorgeslaan door allerlei mogelijke factoren.

Daarom zou elk mens de kans moeten krijgen om die balans in zijn of haar leven te herstellen.

Als de wil er is - als de omstandigheden wijzigen - met een klein beetje hulp waar nodig - dan kan elk mens een 'goed' mens zijn.

Met deze gedachte heb ik door de jaren heen vaak een voorkeur gehad voor de 'underdog'.

Mensen die (net als ik?) worstelen met gevoelens; proberend de vage grens tussen 'goed' en 'kwaad' te blijven respecteren door hun 'andere' gevoelens onder controle te houden. Dat valt met sommige gevoelens niet mee.

Je voelt je ergens 'goed' bij maar je gezonde verstand en de maatschappelijke regelgeving zeggen dat het niet goed is en niet mag.

Hoe houd je voor jezelf die grens scherp zodat je er niet overheen gaat?

Hoe zorg je ervoor dat je 'gezonde verstand' het altijd wint van sommige hardnekkige en ongepaste gevoelens?

Wie daarmee worstelt heeft op de eerste plaats niets aan een boze en veroordelende omgeving.

Als je daar al mee geholpen wilt worden, dan werkt dat alleen maar door een omgeving van vertrouwen. Respect.

Boosheid, vooroordelen, disrespect en verankerde stigmatisatie werken volledig averechts.

Dat heb ik zelf al jaren geleden ontdekt en het 'vechten tegen de bierkaai', tegen beter weten in, heeft tot depressies geleid.

Mede door andere omstandigheden versterkt.

Maar ondanks al die tegenwerkende omstandigheden heb ik mezelf daar uit getrokken.

Toch ook wel door nieuwe inzichten opgedaan tijdens enkele trainingen bij een maatschappelijke organisatie.

Waarin ik in ieder geval heb ontdekt dat al die 'eigen ervaringen' - die toen niet allemaal prettig en positief waren - nu als belangrijke basis kunnen dienen om daar helemaal 'anders' mee om te gaan. Die ervaringen hebben me juist sterker gemaakt.

 

Mijn 'andere' gevoelens zijn niet veranderd. Daarvan ben ik niet genezen. Dat kan ook helemaal niet!

Belangrijk is dat je ze leert accepteren voor jezelf. Dat je tevreden wordt met jezelf. Dat je leert beseffen dat ook jij belangrijk bent als mens op deze wereld.

Dat anderen je (nog) niet altijd kunnen accepteren met jouw gevoelens is feitelijk hun probleem.

Zij zijn (helaas) beperkt in hun visie. Hun referentiekader is te krap.

Daar kunnen zij ook niet altijd iets aan doen.

Wel voel ik me geroepen om altijd te (blijven) proberen om 'de wereld' om me heen te verbeteren.

"Verbeter de wereld; begin bij jezelf."

Omdat ik mezelf dus eindelijk heb leren accepteren en nu veel beter begrijp hoeveel misverstanden er nog altijd bestaan over menselijke gevoelens, hoe onrechtvaardig er nog steeds wordt omgegaan met veel mensen en omdat ik wil blijven geloven in die 'betere wereld', kan ik niet anders.

Ik moet actief blijven 'strijden' voor rechtvaardigheid.

Dat kan ik natuurlijk niet alleen.

Daarom schrijf ik mijn gedachten, meningen en mogelijke nieuwe of 'andere' inzichten in mijn blog.

En daarom wil ik nu ook zo veel mogelijk mensen om me heen overtuigen dat het anders kan. Anders moet!

Ik heb genoeg gehoord.

Ook heb ik genoeg gezien!

Daar wil ik nu ook heel graag met iedereen over praten!

 

Wil je meer weten over mij?

Heb je de 'Blog' al uitgelezen?

Of wil je liever 'oog in oog' van mij horen en zien wie ik echt ben?

Neem gerust contact op.

Iedereen is welkom.

Echt iedereen!

 

Tot ziens.

 

John